Abbas Atilay

Qatar

e s s e


...Məhbus üzlərdəki su gölməçələrinin damlaları buxarlanıb, hava nəmdir, göz yaşının iyi gəlir havadan, onlar yenidən ciyərlərimizə və ordan öz gölünə qayıdır. Göz yaşının gölməçəsi qurumur bu kupedə. Pəncərəni tərlədir nəfəsimiz, pəncərədən nələrinsə, kimlərinsə siluetləri geriyə qaçır, içindən biri bizi izləyir, tərk etmir bizi, bizimlə qaçır...

Murad Köhnəqala yazır

BİR BUTULKA NÖYÜT

...Dərhal butulkanı süyürüb şalvardan çıxartdım. Nöyütü əlimdə nümayişkaranə şəkildə yelləyə-yelləyə yoluma davam elədim. Bir az getmişdim ki, ağlıma yeni blokada fikirləri gəldi. Bəs, irəliki tində cayıl uşaqlar şırtıq çalıb meyxanalaşırlar. Blokada şəraitidi, hər şey ola bilər, qabağımı kəsib nöyütümü əlimdən ala bilərlər. Nə etməli? Tez nöyütü boynum tərəfdən belimə soxdum. Ürəyimdə imamları, seyidləri köməyə çağırdım ki, meyxanadeyənlər nöyütümü görməsinlər.

Sevinc Pərvanə


Beşmərtəbəli binanın altıncı mərtəbəsi




...Dünəndən bəri ağlar qalan anasına yanırdım. İndi də möhkəm qəzəbim tutdu. Gecə gizli-gizli durub yar yanına gedən oğlunu niyə tutub evləndirməyib bu arvad rayon yerində?! Başına da belə qəzavü-qədər gəldi.
Təhminəyə nolasıdı. Ərinin şok içində eyvanda quruya-qacıya Zaurun dalınca boylandığını görcək, palını-paltarını geyinib, sürüşüb aradan çıxıb. O gedəndi, tapılmır. İndən belə ha tapılsın. Anarı tutub basıblar içəri. Zaur dünəndən qəbirdədi. Bircə Təhminə kefdədi. ..

Araz Gündüz

2 esse


Mən, Rzayev Malik Əsədulla oğlu 28 dekabr 1957-ci ildə Azərbaycan Respublikasının Cəlilabad rayonunda doğulmuşam. 1975-ci ildə Azərbaycan Dövlət Universitetinin Tətbiqi-riyaziyyat fakültəsinə qəbul olunmuşam, 1980-ci ildə Universiteti bitirmişəm.
1980-ci ildən taleyimi Asif Ata Ocağı ilə bağlamışam,1986-92-ci illərdə Ocğın ən aprıcı üzvlərindən biri olmuşam. 1992-ci ildə Asif Ata Ocağını tərk etsəm də mənəvi-ruhani təkamülümdə Ocaq silinməz iz qoymuşdur.
1993-сü ildən bu günə kimi Müsavat partiyasının üzvüyəm.
1997-ci ildə dolanışıq çətinlikləri ucbatından ailəmlə birlikdə Rusiya Federasiyasının İvanovo şəhərinə köçmüşəm, bugünkü günə kimi burada yaşayıram, xırda bizneslə məşğulam.
Evliyəm, iki oğlum var, böyük oğlum Araz İvanovo Dövlət Memarlıq və İnşaat Universitetinin İqtisad fakültəsini bitirib, İndi İvanovo Dövlət Universitetinin Hüquq fakültəsində oxuyur, kiçik oğlum Gündüz İvanovo Dövlət Memarlıq və İnşaat Universitetinin Avtomobil Nəqliyyatı fakültəsində axırıncı kursda oxuyur.
Ədəbi ayamam(təxəllüsüm) Araz Gündüzdür.

Rəhim Əliyev

Xeyrat aşı

hekayə




...Nisə stolla üzbəüz alçaq qapını açıb qaranıq ambara girdi. Oradan kitab və kağız iyi gəlirdi, amma sərin idi. Heç nə düşünmədən soyunub paltarlarını tozlu kitabların üstünə atdı. Emil isə qalxıb mağazanın içində gəzişməyə və fikirləşməyə başladı. Araq içmədən onun eşqbazlığı baş tutacaqmı? Allah bilirdi. O Nisədən utanmırdı, amma özü öz gözündən düşə bilərdi, uğursuzluğu ürəyinə salardı. O, özünü yaxşı tanıyırdı. Balaca təskinlik yeri qalırdı: bəlkə Nisə soyunmayıb, doğrudan dincəlmək üçün uzanıb? Bunu fikirləşəndə Nisənin tanış nidası eşidildi:
-- Gəəll...

y e n i s ə s l ə r

Fərhad Məmmədov

Yanan zürafələr


- İranın şimalında, Cənubi Azərbaycan adlandırılan əyalətin Təbriz şəhərində aparılmış qazıntılardan məlum oldu ki, hələlik bu hissə “maqq” tayfalarının yaşadığı ən qədim yerdir. Kim bilir, bəlkə şimala doğru daha Azərbaycanda və Dağıstanda bundan da qədim tapıntılar aşkar etdik…Təbrizdəki qazıntılar zamanı biz maqqların silah və bəzək əşyalarından başqa daha bir sürpriz tapdıq. Lakin buna empirik və rasional yanaşsaq bu qeyri mümkündür…- Qrin cənab Holtzu hövsələdən çıxartmaq üçün bilərəkdən yeddi-səkkiz saniyəlik fasilə etdi.
- Allah xatirinə, Nə?

Rafiq Tağıdan bir hekayə

Qardaşımın sevgiləri




...Cümə axşamı qardaşım qəbir üstə gedəndə, qızgildə də, bizdə də ağlaşma qopdu. Qardaşımın birinci sevgilisi bizə gəlib bacılarıma ürək-dirək verirdi. Günortaüstü özü tanımadığı ikinci sevgilisi də gəlib çıxdı. Yaşmaqlanmışdı.
Qardaşım qəbir üstündən qayıdanda, sevgililərin ikisi də, yalandan ortada fırlanır, həyətdə ora-bura gedib-gəlir, özlərini ona göstərməyə çalışırdı.
Qardaşımın sevgililərindən birlikdə “beş uşağı vardı”...

Yaralı Bəxtiyardan bir hekayə

QARINAĞRISI



Bəxtiyar müəllim rayon mərkəzində yerləşən “Aybəniz” şadlıq sarayında məskunlaşmış qaçqınlardandır. Səməd Vurğunun qızının adını daşıyan bu şadlıq sarayı zirzəmisi də sayılmaqla dörd mərtəbədən ibarətdir. 1-ci mərtəbə ,daha doğrusu zirzəmi ancaq və ancaq narkomanların iynələndiyi yerdir. 2-ci mərtəbədə gödəkcə tikən, avtomobil təmir edən, saç düzəldən, gəvə toxuyan və s. bu kimi sənətkarlar yerləşmişlər. 3-cü mərtəbədə sənətkarlardan daha yuxarı silkə mənsub olan qaçqınlar məskunlaşıblar, ki onların da ən demoqoq nümayəndəsi kimi Bəxtiyar müəllim adnan idi. Və qaldı dördüncü mərtəbə - bu da lap vur-çatlasın sinfinə məxsus bir məkandır. Toyxana.

ALOV


CİNİN SƏBRİ

pritça


...Cin yavaş-yavaş xəyallar qurmağa başladı. Əlbəttə bu xəyallar hansısa bir xilaskarın onu sudan, daha doğrusu kuzədən çıxarması ilə bağlı idi. Bu xəyallar Cini məst edirdi. Budur, kimsə bir Bəni-adəm təsadüfən suyun dərinliklərinə baş vurur, ayağı təsadüfən üstü çamurla örtülmüş kuzəyə toxunur, (bu məqamda Cinin ürəyi tez-tez döyünməyə başlayırdı), Bəni-adəm üzüb getmək istəyir (Cinin ürəyinin döyüntüsü şiddətlənirdi), amma fikrindən daşınır, əllərini kuzəyə sürtür (Cinin ürəyi az qalırdı yerindən çıxsın!) və (!!!) kuzənin boğazından yapışıb, sürətlə suyun üzünə çıxır, oradan da sahilə...

Nərmin Hüseynzadə

minatürlər

...Bu gün həyatımda dəyişiklik etmək qərarına gəldim.Və etdim...Sevdim bu gün. Seçim etmək heç də asan olmadı mənə, çox fikirləşdim, götür-qoy etdim və nəhayət qərar verdim. Qıymadım sevgimi başqasına verməyə, özümü sevdim. Təkcə özümü layiq bildim öz sevgimə... Beləcə ən gözəl paltarımı geyindim, saçlarımı daradım, sevgilimlə görüşə getdim. Görüş yerimiz evimizin ən böyük aynasının qarşısı oldu. Güzgüdə gördük bir-birimizi. Diqqətlə baxdım gözlərinə. Sonra hər ikimiz gülümsədik...

__________________
Nərmin Əlican qızı 1992-ci ildə Kürdəmir rayonunda ziyalı ailəsində do]ulub. Bu il Kürdəmir şəhər 3 saylı orta məktəbin məzunu olub. 2006-cı ildən Uşaq parlamentinin, 2008-ci ildən Gənclər Parlamentinin üzvüdwr. Vətənpərvərlik mövzusunda keçirilən Ümumrespublika bədii qiraət müsabiqəsinin qaliblərindəndir.TAG (informasiya dövrünün qızları) layihəsinin iştirakçısı və qalibi olmuş.Hal hazırda Moskva Dövlət Açıq Universitetinin Bakı filyalı Fransız-İngilis dili tərcümə və tərcümənin əsasları fakultəsinin I kurs tələbəsidir.

Sevinc Pərvanə


Mumiyalar



hekayə


... Cənazəni anama göndərdi rus gözəli. Yas bitdikdən sonra atamın sonuncu dəfə bizə alıb gətirdiyi oyuncaqlar yadımıza düşdü. Kərimlə əlimizdə bel bütün bağçanı ələk –vələk elədik. Oyuncaqları tapa bilmədik. Artıq çürüyüblər, çoxdan torpağa qarışıblar zənn etdik. Amma onlar gözlənilmədən xortdadılar...

İrada İsaq

Siyasi oyunlar



hekayə



...Atanın ağzı köpüklənirdi. Azər dedi:
-Mənim uje türklərdən zəhləm gedir. Allaha and olsun, dədə. Ta onlardan dönər də alıf yemirəm. Qonşuluqdakı kirayənişin türklərə heç salam de vermirəm. “Abi-abi” deyə-deyə qalırlar. Əvəzində Styopa dayıya qəşəng bir araq aldım o gün. Necədir?
Azər heç gözləmirdi bu reaksiyanı. Əslində, belə bir şey eləməmişdi. Özü elə deyirdi. Heç olmasa bir dəfə atasının xoşuna gəlmək istəmişdi. Kişi qəfildən dayandı, səsi dəyişdi. Peşman bir ifadə çökdü gözlərinə.
-Niyə a bala?! Dədəni gülləliyiflər? Heç əmin oğlunu şəhid eləyən o, rusların kolbasalarını təpişdirəndə torpağını düşünmürsən, dönər yeyəndə boğazın tikilir?

Əjdər Ol

QRAFOMAN

(hekayə - portret)





...Yazıçılar Birliyinə arabir gedənəm, macal tapmıram. Bir gün ürəyim istədi, bu doğma ocağımıza üz tutdum. Binanın bayır qapısından içəri girəndə gördüm ki, çox sakitlikdir, “qu” desən qulaq tutular. İkinci mərtəbədən də qalxdığım pilləkənə səs gəlmirdi. Üçüncü mərtəbədən keçib, “Azərbaycan”, “Ulduz”, “Qobustan” jurnallarının redaksiyaları yerləşən dördüncü qata baş vurmaq istəyəndə Natəvan klubunun qarşısındakı dəhlizdə tanış səs eşitdim. Bu, onun səsiydi. Düşündüm, yəqin klubda tədbir var. Klubun diyircəkli qapısını aralayıb içəri boylananda əlim üzümdə qaldı. Səsin yiyəsini tanımağına düzgün tanımışdım, bunda qeyri-adi bir şey yox idi. Qeyri-adı olan o idi ki, hərif boş salona şeir oxuyurdu.

"Zeynəb"

Sevinc Pərvanədən 1 hekayə







“Namuslu kişinin qızı təkbaşına Bakılarda gəzməz, qıçını qatlayar oturar dədəsinin xarabasında, xeyirli qismətini gözləyər. ” Yalnız evin üçüncü qızı rayonun özündə peşə məktəbini bitirmişdi. Zor-güclə. Atasının hədə-qorxularından rayon sovetinə şikayət etməklə adı da dillərə düşmüşdü. “Atasını hökumətə şikayət edən qız başıma nə oyun desən gətirər” deyib uşaqlıqlarında olduğu kimi Gülsümü nar çubuğu ilə o ki var döymüşdü. Kişi hökumətdən Allahdan qorxduğu qədər qorxurdu. Qızlarını məktəbə də, pambığa da bu üzdən göndərirdi. “Məktəb formalarının ətəyi qısadır”deyinirdi həmişə.

İrada İsaq

TELETORBA





hekayə



Vulkan xanım artıq dayanmaq bilmirdi, lava istiqamətini dəyişmişdi, ona xəyanət edənlərin adbaad siyahısı açıqlanırdı. Telefonlar zəng çalsa da coşan seli kim durdura bilər?! Bu arada qapıdan verilişin planına düzəlişlər etmiş və imzalatmaq üçün gözləyən Sakit göründü, əlindəki planı göstərsə də Müdirə xanımın halı o hal deyildi. O, təriflərin zirvəsindən Sakitə yalnız “gözlə” işarəsini verə bildi. Mətanət ha fırladırdı, Kür Xəzərə tökülmürdü.

Elnura Cavadzadə

DЕYİLMƏMİŞ SАĞLIQ..

hekayə


Ətrаfdıkаlаrın çаşqınlığını görüb:
- Təəccüblənməyin! - söylədi. Sinidəki qədəhlərdən birini götürdü. - Qаldırın bаdələri, məni еl dəbi ilə ərə vеrmək istəyən, qızının nаmusunа təcаvüz еdən аtаnın, bаldızının qızlıq şərəfini tаpdаyаn, hissi və qəlbi оlmаyаn cаnаvаrın sаğlığınа. Bu pаltаr yəqin, yахşı yаrаşır mənə, dеyilmi? Bunu оnun üçün gеyinmişəm. - Əli ilə аtаsını göstərdi. - Mən bu libаsdа оnun nəfsinin qurbаnınа çеvrilmişəm! Аtа dоğmа qızının gözəlliyi önündə hisslərini cilоvlаyа bilməyib...
Ağlаmsınаr qəhqəhə ilə “tfu… tfu…” çığırtılаrı ilə əlindəki qədəhi yеrə çırpdı:
- Аlqışlаyın еlmlər nаmizədi оlmаq аrzusu ilə bir həftəyə еlmi rəhbərinin qızınа dəlicəsinə аşiq оlаn 26 yаşlı gənci.

Rasim Qaraca

Dünyanın ən qorxusuz yeri

hekayə-ssenari

...Darısqal vaqon. Bura Almazın yeni mənzili idi. İçəridə hər cür zir-zibil vardı. Kəskin benzin qoxusu gəlirdi. Divarda gənc ailənin əks olunduğu foto vardı. Kirlənmiş, üstünü zıl basmışdı. Fotadakı gənc oğlanın saqqallı bir qocaya çevrildiyinə inanmaq olmurdu. Adı Nəsib idi. Ailəsini müharibədə itirmişdi. Döyüşdə yaralanıb şikəst olmuşdu. İnsanlara qarışmırdı. Burada tərkidünya həyat yaşayırdı...

Tengiz R.

Billin səyahəti


hekayə



Adyazarda 12 yaşlı bir gəncin ilk hekayəsi.
Ədəbiyyat ölməzdir. Yaşasın yazıçılıq yolunu seçənlər!

Qoca Məcnun

Rafiq Tağıdan yeni hekayə

Əslində bu teatrda heç kəs milli xüsusiyyətlərin keşiyində durmağa özünü məsul saymırdı. Kim ağrımayan başına yaş dəsmal sarıyar: dilləndinsə, dərhal mədəniyyətsiz, kəndçi, “çuşka” ləqəbləriylə təltif olunacaqsan.

Mirmehdi

31
(hekayə)

Şaşqınlıq içində gözlərini qapayıb özü ilə oynayan oğlana tamaşa edirdilər, görünür heç kimin oğlanı durdurmaq fikri yox idi. Üzlərdəki bütün əzələlər donduğu vaxt dodaqlar adətən qəbul olunmuş əxlaq qaydalarına zidd olan...

Əziz Nesin

BİR ÇİN HİKAYESİ


Kung-Su, Güney Çin Denizinde küçük bir balıkçı kasabasıdır. Şirin kasabanın hemen bütün halkı, balıkçılıkla geçinir...Pung-Çiyang'ın balıkçı kahvesinde bir sabah, nerden, nasıl geldiği belli olmayan bir kedi yavrusu miyavlamaya başladı. İhtiyar Pung, sıska kedi yavrusunu iri avuçlarının arasına aldı. Küçük tekirin süt mavimsi gözlerine baktı.